درس ۵: قواعد نگارشی

درس ۵: قواعد نگارشی (JS Syntax)

قواعد نگارشی جاوااسکریپت نحوه ساختاردهی کدها را مشخص می‌کند. این قوانین به دو بخش مقادیر ثابت و مقادیر متغیر تقسیم می‌شوند.

۱. مقادیر ثابت (Literals)

در جاوااسکریپت، مهم‌ترین قوانین برای مقادیر ثابت عبارتند از:

  • اعداد (Numbers): به صورت صحیح یا اعشاری نوشته می‌شوند. (مثال: 10.50 یا 1001)
  • رشته‌ها (Strings): متن‌هایی هستند که داخل کوتیشن تکی یا دوتایی قرار می‌گیرند. (مثال: “John Doe” یا ‘John Doe’)
10.50
“Ali Reaza”
‘Hassan’

۲. متغیرها (Variables)

در زبان‌های برنامه‌نویسی، از متغیرها برای ذخیره مقادیر داده‌ها استفاده می‌شود. جاوااسکریپت از کلمات کلیدی var، let و const برای تعریف متغیرها استفاده می‌کند.

در مثال زیر، x به عنوان یک متغیر تعریف شده و مقدار 6 به آن اختصاص داده شده است:

let x;
x = 6;

۳. عملگرها (Operators)

جاوااسکریپت از عملگرهای محاسباتی (مانند + – * /) برای محاسبه مقادیر استفاده می‌کند:

(5 + 6) * 10

همچنین از عملگر انتساب (=) برای مقداردهی به متغیرها استفاده می‌شود:

let x, y;
x = 5;
y = 6;

۴. عبارت‌ها (Expressions)

یک عبارت ترکیبی از مقادیر، متغیرها و عملگرهاست که به یک مقدار نهایی ختم می‌شود. به این فرآیند «ارزیابی» گفته می‌شود.

مثلاً عبارت 5 * 10 به مقدار 50 ارزیابی می‌شود:

5 * 10
x * 10
“John” + ” ” + “Doe”
خروجی عبارت متنی:
John Doe

۵. شناسه‌ها و حروف بزرگ و کوچک

شناسه‌ها (Identifiers) نام‌هایی هستند که برای متغیرها، توابع و برچسب‌ها انتخاب می‌کنیم. در جاوااسکریپت، اسامی به حروف بزرگ و کوچک حساس هستند (Case Sensitive).

یعنی متغیر lastname با lastName متفاوت است.

روش Camel Case: در جاوااسکریپت مرسوم است که برای نام‌های چندکلمه‌ای، کلمه اول با حروف کوچک و کلمات بعدی با حروف بزرگ شروع شوند.
مثال: firstName, masterCard, interCityBus

۶. مجموعه کاراکترها

جاوااسکریپت از مجموعه کاراکترهای Unicode استفاده می‌کند که تقریباً شامل تمام نویسه‌ها، نمادها و حتی اموجی‌های جهان می‌شود.

درس قبلی
بازگشت به دوره
درس بعدی