داستان لینوکس با یک دانشجوی جوان علوم کامپیوتر فنلاندی به نام لینوس تروالدز (Linus Torvalds) آغاز شد. در سال ۱۹۹۱، لینوس که از محدودیت‌های سیستم عامل موجود در آن زمان به نام Minix خسته شده بود، تصمیم گرفت یک هسته سیستم عامل (Kernel) کاملاً جدید را از ابتدا بنویسد. هدف او ایجاد سیستمی بود که بتواند از قابلیت‌های پردازنده جدید اینتل (386) به طور کامل استفاده کند.

در ۲۵ اوت ۱۹۹۱، لینوس با انتشار یک پست در یک گروه خبری اینترنتی، خبر از پروژه شخصی خود داد:

“سلام به همگی، من یک سیستم عامل (رایگان) درست می‌کنم… فقط برای سرگرمی، نه بزرگ و حرفه‌ای مثل گنو…”

او کدهای اولیه‌اش را به صورت عمومی به اشتراک گذاشت و از برنامه‌نویسان سراسر جهان دعوت کرد تا به او در تکمیل این پروژه کمک کنند. این درخواست، نقطه عطف بزرگی بود. جامعه برنامه‌نویسان منبع باز (Open-Source) به سرعت به این پروژه پیوستند و شروع به همکاری با لینوس کردند.

این هسته که ابتدا با نام “Freax” شناخته می‌شد، در نهایت به نام “Linux” (ترکیبی از نام Linus و Unix) نام گرفت. این هسته به تنهایی قابل استفاده نبود. اما با ترکیب آن با ابزارهای رایگان پروژه گنو (GNU)، یک سیستم عامل کامل به وجود آمد. این همکاری بین هسته لینوکس و ابزارهای گنو، پایه و اساس آنچه امروزه به عنوان سیستم عامل لینوکس می‌شناسیم را تشکیل داد.

نقش لینوس تروالدز

نقش لینوس تروالدز در این فرآیند فراتر از یک برنامه‌نویس ساده بود. او به عنوان معمار اصلی و رهبر پروژه لینوکس، مسئولیت هماهنگی توسعه‌دهندگان، بررسی و تأیید تغییرات در کد اصلی (kernel) و تضمین یکپارچگی سیستم را بر عهده داشت. فلسفه منبع باز و تصمیم او برای به اشتراک‌گذاری عمومی پروژه، یک الگوی جدید برای توسعه نرم‌افزار ایجاد کرد که به هزاران پروژه دیگر نیز الهام بخشید.

امروزه، لینوکس دیگر فقط یک “پروژه سرگرم‌کننده” نیست. این سیستم عامل، نیروی محرکه اکثر وب‌سایت‌های دنیا، سرورهای ابری، ابررایانه‌ها، و حتی سیستم‌های داخلی گوشی‌های هوشمند اندروید است. این موفقیت عظیم، نتیجه دیدگاه و رهبری لینوس تروالدز در سال‌های اولیه پیدایش لینوکس بود.